Don't wanna be here? Send us removal request.
Text
Personages
Onderverdeeld naar rol:
Protagonist: Zach Abram
Bewijs: Hij is de hoofdrolspeler van het boek. Zijn leven veranderd na het krijgen van zijn nieuwe opdracht: hij moet de burgemeester van New York vermoorden. We zien het hele boek door de ogen van Zach. Voor voorbeelden zie ‘vertelstandpunt’ (gepost op 9 maart 2017).
Deuteragonist: Howard
Bewijs: Howard wordt bij het afloop van het boek de rechterhand van Zach. Hij helpt hem met alle digitale werk en verzamelt informatie voor Zach. Zach zei tegen Howard: “Je werkt vanaf nu voor mij.”
Tritagonist: Darius
Bewijs: Darius is een klasgenoot van Zach en Sam. Stiekem is hij verliefd op Sam, maar Sam geeft hem geen aandacht. De enige rol dat hij speelt in het boek is proberen Zach ver te houden van Sam. Hij zegt tegen Zach: “Het is maar dat je het weet, we zijn al heel lang bevriend.”
Antagonist: Gideon
Bewijs: Gideon wilt de eerste minister van Israël, die bezoek brengt aan de burgemeester van New York, vermoorden. Hiervoor probeert hij alles te doen, maar wordt gelukkig op tijd vermoord door Zach. “Ik kreeg de instructie om de eerste minister te elimineren.”
Onderverdeeld naar ontwikkeling:
Round character: Zach Abram
Bewijs: Zach Abram is de hoofdrolspeler van dit boek, we komen dus veel over hem te weten. Hij is ook soldaat, wat zijn karakter nog complexer maakt. We komen in het verhaal ook te weten dat hij verliefd wordt op Sam. Hoe verder we in het boek lezen, hoe meer we over hem te weten komen. Bv: Begin boek: “Voor de deur staan twee bewakers, hetzelfde gekleed, geen verschil. De ene is een militair, de andere een Beroeps.” Verder in het boek: “Er is een subtiele verandering in haar gezichtsspieren. Niemand merkt het op, behalve ik...”
Flat character: burgemeester Goldberg
Bewijs: De burgemeester heeft een heel vereenvoudigd karater: hij is aardig en geeft helemaal niet om wat er rond hem gebeurd. Dit blijft door heel het verhaal hetzelfde, alles wat hij zegt/doet is dus voorspelbaar.
Stereotype: Howard
Bewijs: “Ik ben nog wel goed in computers.” Howard is een nerd en wordt daarom ook veel gepest op school. Hij heeft een hoog IQ en kan goed hacken.
Personagebeschrijving:
Personage: Samara Goldberg (Sam)
Samara is de dochter van de burgemeester van New York (burgemeester Goldberg). Ze is een aantrekkelijk meisje met zwart, krullend haar. Sam is niet de grootste meisje van de klas. Ze is redelijk populair op school en krijgt dus veel aandacht (vooral van de jongens). Samara negeert echter de meeste jongens, want ze had al een geheime vriendje, Gideon. Ze is een intelligent meisje met een sterk karakter en een doel voor ogen. Ze wist niet dat Gideon slechte bedoelingen had (de eerste minister van Israël vermoorden, die op bezoek kwam bij Sams vader), maar hij was de enige die haar kon opvangen na de dood van haar moeder.
0 notes
Text
De spanningstechnieken (zelfgeschreven extra hoofdstuk)
Proloog
Ik word wakker in een voertuig. Ik zie niets. De zak schuurt langs mijn slaap. Op een gegeven moment stopt de wagen. Ik hoor een vreemde taal. Het lijkt wel Duits. Iemand trekt ruw de zak van mijn hoofd zodat het zonlicht me verblind. Een kale man vergezeld door twee mannen met een bivakmuts aan en een machinegeweer in de hand. ‘Je krijgt de keuze: of bij ons aansluiten, of de dood van je familie op je geweten dragen.’ Hij hield een foto op. Ik herkende het gezicht van mijn zoon, Zach. ‘Hoe komen jullie aan deze foto?!’ vraag ik. Pets! Ik krijg een klap.’Wij stellen hier de vragen, dus hou je mond.’ Ik voel mijn oog opzwellen. ‘Wat een gastvrijheid.’ zeg ik met een uitdagende blik. ‘We kunnen je vermoorden als we dat zouden willen, dus geef ons geen rede.’ Hij eindigt met een harde klap tegen mijn slaap.
‘Joseph Abram, testpersoon 154.’ De stem klonk ver en dichtbij. Ik voel dat ik ben vastgebonden aan mijn armen en benen. Het felle licht schijnt in mijn ogen. ‘W-waar ben ik?’ Mijn stem klinkt krasserig en mijn keel doet pijn. Geen reactie. Ik lig in een volledig wit geschilderde kamer, het lijkt wel een ziekenhuiskamer. Aan mijn linkerzijde bevindt zich een spiegel dat zich over de breedte van de muur strekt. Ik zie mezelf, mijn oog is blauw en men lippen bloeden. Van achter de blauwe deur komt een man tevoorschijn. Breed gebouwd, een boos gezicht en een pistool in zijn handen. Het is een Luger P08, merk ik op. Een pistool dat wordt gebruikt door... door de Nazi’s.
De man komt naar me toe. Hij zegt: ‘Ik geef je een laatste kans, zeg snel wat je besloten hebt.’ ik wil mijn familie niet dood, dus beslis ik om bij de Nazi’s aan te sluiten...
Gebruikte structurele technieken:
Het begint in Medias Res.
Het hele hoofdstuk (proloog) is een flashback. Het hele boek wordt gevormd door de ene beslissing van Josheph Abram. De schrijvers (Abdullah en Kyan) gaan terug in de tijd voor de beschrijving van de vroegere gebeurtenis waarop het hele verhaal gebaseerd is.
Gebruikte stilistische technieken:
Gebruik van korte zinnen om spanning op te wekken. (bv. “Ik zie niets”, “Geen reactie” En vele andere... )
Inzoomen. (bv. beschrijving ziekenhuiskamer.)
Dosering van informatie:
Het is een raadsel. We hebben het hoofdstuk zodanig geschreven dat het personage even veel te weten komt als de lezer.
Extra:
Aantal woorden: 307 Het is een proloog, dus komt het helemaal vooraan in het boek te staan.
0 notes
Text
Tijd en Ruimte in de literatuur (3)
De drie belangrijkste plaatsen in het boek:
1. De school: hier besteedt Zach het meeste van zijn tijd. Hij wordt vrienden met de dochter van zijn slachtoffer op school.
2. Het (privé)huis v/d burgemeester: Hier ontmoette hij de burgemeester voor het eerst en leerde hij de familie goed kennen. Het maakt het voor hem moeilijk om zijn missie te voltooien omdat de burgemeester zo aardig is.
3. Zijn appartement: Hier maakt hij al zijn plannen, neemt hij contact op met zijn opdrachtgevers, etc.
De ruimte die een duidelijke sfeer oproept is het park (bij de Naald van Cleopatra), waar hij met Sam gevoelige gesprekken had bij LO, maar waar hij Sam nadien om het leven brengt. Hier komen veel antwoorden teweeg. Het verraad van Sam. Haar geheime leven. De auteur creëert de sfeer door het tafereel ‘s nachts te laten plaatsvinden. ‘Ik stap de open plek in, het maanlicht in.’ Het is een romantische sfeer, maar de gebeurtenissen zijn niet zo romantisch.
0 notes
Text
Tijd en Ruimte in de literatuur (2)
De verteltijd van het boek hangt ervan af hoe snel je leest. We zullen zeggen ongeveer 5 uur (303 pg.). De vertelde tijd bedraagt een paar weken.
Omdat de vertelde tijd groter is dan de verteltijd, behoort het volledige boek tot een tijdversnelling, maar elke deel/gebeurtenis/hoofdstuk zelf in het boek is vermeld in tijdvertraging. In het boek ga je maar op weinig plaatsen tijdversnelling tegen komen, je vindt dit wel bijvoorbeeld op pg. 26, regel 1-9:
Ik scheur over de tolweg. Onder normale omstandigheden zou ik dit niet doen. Ik zou nooit iets doen waarmee ik de aandacht op mezelf vestig. Maar een diplomatiek kenteken en rijden als een gek gaan hand in hand. Bovendien rijdt ik nu over de tolweg, waar je zelf mag weten of je je aan de verkeersregels houdt. Ik rij nu in de richting van Boston en vergroot de afstand tussen mezelf en de voorval. De kilometerteller tikt door en bij elke kilometer die erbij komt, ben ik veiliger dan de vorige.
Bijna het hele boek staat vol met tijdvertragingen (omdat het een actie-boek is en bijna elke actie wordt heel uitgebreid vermeld), een voorbeeld van een tijdvertraging in dit boek is:
(Pg. 79, regel 8-21)
‘Wat is er aan de hand?’ zeg ik. Ik zeg het op een kalme toon, niet alsof ik van plan ben er iets aan te doen, maar alsof ik een goede burger ben. Justin slaat zijn ogen naar me op. Hij kijkt weer naar Sam. Zijn sluwe vriend staat naast hem. Ik zet een een stap in hun richting. Sam kijkt me aan. ‘We zijn hier maar eens weg,’ zegt Justin. Zijn maat en hij lopen de gang op, in mijn richting. Ik loop naar Sam, niet met de bedoeling opzij te gaan, maar om de jongen ruimte te geven. Als hij me passeert, haalt hij uit met zijn vuist alsof hij me op zijn gezicht wil slaan. Onze blikken kruisen elkaar even. Hij laat zijn vuist zakken.
0 notes
Text
Tijd en Ruimte in de literatuur (1)
Het boek is geschreven in het heden. Dat kan je zien aan de volgende voorbeelden:
1.(p. 48) ‘Ik bestel een grote kop koffie bij de plaatselijke vestiging van Starbucks.’
2.(p. 68) ‘Ik gebruik mijn lunchpauze om naar de Applestore te gaan.’
3.(p. 182) ‘Onder mijn voeten voel ik een zacht gedreun van de trein die binnenloopt. Eens kijken hoe goed ze in de metro zijn.’
Het verhaal is niet chronologisch, want het boek begint in medias res en het hoofdpersonage heeft vaak flashbacks.
Het boek begint midden in een opdracht, waarin hij een ‘vriend’ zijn corrupte vader moet vermoorden. We weten nog niet veel over het verhaal af, maar dat verandert naarmate je verder leest.
Begin boek: ‘Ik pak een honkbalknuppel. Het is een 32 ounce Rawlings composiet. Ik verdeel het gewicht over beide handen. Door een deuk aan de bovenkant is hij ietwat uit balans. Ik pak de knuppel aan beide kanten vast en rek me na de wedstrijd op het parkeerterrein uit. Natick tegen Wellesley. Mijn ploegmaten van Natick staan om me heen, middelbareschooljongens die doen wat ze na een overwinning altijd doen. Het vieren. Uitgebreid. Ik doe mee. Ik moet dit voor ogen houden: ik ben een van jullie. Ik ben jong. Ik ben een winnaar.’
Zach heeft vaak flashbacks over vroeger. Toen zijn ouders nog leefden.
Vb: (p. 16) ‘Hij heette Mike. en hij was mijn beste vriend. Dacht ik. Hij was de nieuwe jongen op school, maar hij leek niet nieuw. Op het moment dat hij binnenkwam, leek het alsof hij er altijd was geweest. ‘Waar hou je van?’ vroeg hij toen ik voor het eerst met hem sprak. ‘Ik hou van lezen,’ zei ik. Ik was toen twaalf en had zo veel boeken gelezen dat mijn vader een tweede boekenkast op mijn kamer moest maken.’
0 notes
Text
Het vertelstandpunt
Dit boek is geschreven in het personeel ik-vertelstandpunt (handelend).
We beleven in het boek alles wat Zach beleeft, in de tegenwoordige tijd (p. 41 : Ik stop ze in een plastic zak en doe die in mijn reistas. Die plastic zak gooi ik later in een kledingcontainer. Niet in een vuilnisbak. Een zak kleren in een vuilnisbak roept vragen op. Ik bekijk mijn naakt lijf in de spiegel. Met kleren aan ben ik in alle opzichten doorsnee.).
We kunnen alleen maar lezen wat Zach denkt en zegt (p. 45 : Ik denk terug aan mijn vader. Niet de man op wiens mailtje ik wacht. Mijn echte vader. In gedachten zie ik hem als kind van zijn werk thuiskomen. Ik zie wat hij aanhad, het koffertje dat hij bij zich droeg. En ik denk terug aan de dag dat hij me meenam naar zijn werk aan de universiteit van Rochester en me aan zijn collega’s voorstelde.).
Alles wat er gebeurt in het boek zien we door de ogen van Zach (p. 11 : Ik laat mijn blik door de keuken glijden. De gootsteen. Het mes ligt op een snijplank naast de gootsteen, een meter of drie van ons vandaan. Op een veilige afstand. Ik ontspan en adem uit. Ik ga aan een tafel zitten en haal een balpen uit mijn achterzak.).
Het boek wordt ook verteld in het personeel ik-vertelstandpunt (vertellend) als Zach zijn flashbacks heeft. (p.223 : We sliepen die avond met elkaar bij haar huis. Het was mijn eerste keer weg van Het Programma. Ik dacht dat we verliefd op elkaar waren. Ik dacht dat ik normaal was, al was het maar voor een avond.).
0 notes
Text
Zelfgeschreven achterflaptekst
Hij is niets, de opdracht is alles.
Zach Abram is een jongen van 16 jaar oud. Zijn vader werd vermoord toen hij twaalf was en zijn moeder is weg. Hij is opgenomen door Het Programma, de mensen die verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn vader. Hij werd 4 jaar lang getraind en opgeleid tot een koelbloedige soldaat die maar 1 doel heeft: zijn opdrachten uitvoeren. Deze opdrachten zijn het uitschakelen van corrupte politici die hun land verraden. Tot nu toe gingen al zijn opdrachten zonder probleem, tot hij aan zijn nieuwe opdracht komt: het elimineren van de burgemeester van New York. Het is echter moeilijk om deze opdracht te volbrengen, door de aardige burgemeester en zijn bloedmooie dochter. Zou deze opdracht hem lukken? Is er iets met de dochter van de burgemeester? Dit allemaal kan je ontdekken in dit spannend boek voor Young Adults.
0 notes
Text
Boek: Boy Nobody
Algemene gegevens van het boek:
Auteur: Allen Zadoff
Titel: Boy Nobody
Aantal bladzijden: 303 pg.
Uitgeverij: Clavis
Jaar van eerste uitgave: 2013
0 notes